کلرین‌ دای‌‌ اکساید, مقایسه با سایر گندزداها

کلر پس از حل شدن در آب و قبل از اینکه صرف از بین بردن میکروارگانیزم‌ها شود ابتدا توسط ترکیبات احیا کننده مثل هیدروژن سولفید، آهن و منگنز مصرف می‌شود. سپس با ترکیبات آلی و آمونیاک موجود در آب واکنش می‌دهد. پس از آن باقیمانده کلر، تبدیل به اسید هیپوکلروس شده و بسته به میزان pH محلول اگر اسید هیپوکلروس به یون هیپوکلریت تجزیه نشود میتواند صرف از بین بردن میکرواورگانیزم ها شود.

کلرین دای اکساید برخلاف کلر، به دلیل قدرت اکسیدکنندگی پایین، کمترین واکنش را با مواد آلی و ترکیبات موجود در آب داده و بخش عمده آن صرف گندزدایی می شود.

 

کلرین دای اکساید در مقایسه با کلر در دوزهای بسیار پایین تری به کار می رود. از لحاظ علمی میزان مصرف کم کلرین دای اکساید را میتوان با مقایسه ظرفیت اکسید کنندگی آن با سایر گندزداها توجیه کرد. همچنین عدم واکنش پذیری این ماده که ناشی از قدرت اکسیدکنندگی پایین این ترکیب است،  علاوه بر اینکه مصرف آن را کاهش می دهد باعث میشود ترکیبات مضر کمتری تولید شده و خوردگی پایین تری نیز ایجاد کند.

ظرفیت اکسید کنندگی در مقایسه با شدت اکسید کنندگی (Oxidation Capacity Vs. Oxidation Strength)

کلرین دای اکساید در عین حال که ظرفیت اکسید کنندگی (oxidation capacity) بالایی دارد و میتواند پتانسیل Redox را در غلظت‌های بسیار کم تا حد مورد نیاز برای گند زداییِ موثر بالا ببرد به دلیل ساختار مولکولی خاص، شدت اکسید کنندگی (oxidation strength) پایینی دارد.این ماده بر خلاف کلر در واکنش های استخلافی کلریناسیون شرکت نمی‌کند و در نتیجه مواد مضر کلرو ارگانیک بر جای نمی‌گذارد. همچنین به دلیل شدت اکسید کنندگی پائین، خوردگی بسیار کمتری نسبت به کلر دارد.

کلرین دای اکساید توان گرفتن 5 الکترون را طبق معادله زیر دارد:

ClO2  +   4H+   +   5e–   →   Cl–   +   2 H2O

در کلر حالیکه کلر تنها 2 الکترون می‌تواند بگیرد:

Cl2 +   5 e–   → 2 Cl

بنابراین ظرفیت اکسیداسیون کلرین دای اکساید 2.5   برابر کلر است در حالیکه شدت اکسیداسیون و واکنش‌پذیری آن بسیار کمتر است.

ترکیبات اکسیدکننده مانند ازن، پراکسید هیدروژن و پراستیک اسید مشکلاتی نظیر عدم پایداری، کاربرد دشوار و مشکلات ایمنی در حین مصرف را دارند. کلرین دای‌اکساید در مقایسه با سایر ضدعفونی کننده‌ها قدرت اکسید کنندگی بسیار پایین‌تری داشته و این بدین معناست که با ترکیبات کمتری همچون ترکیبات زیستی و آمونیاک وارد واکنش می‌شود.

در عین حال کلرین دای اکساید آنقدر قوی است که می‌تواند به پیوندهای سولفیدی موجود در غشای باکتری‌ها و سایر مواد زیستی غلبه کند.

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
طراحی سایتسئوسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلافروش ویلا